Eerder bij Wayward Pines... - Ze zijn weg.
Vanavond, eten de mensen van Wayward Pines echt voedsel.
De Stad begint eindelijk weer samenhang te krijgen.
Luister, je kunt mij alles vertellen wat je wilt, over wat deze plaats is,
maar wat ik zal niet accepteren, is de realiteit dat ik wakker word in een dictatuur.
Wayward Pines heeft een nieuwe generatie nodig.
Jullie hebben allemaal de eer de ouders te zijn van de eerste generatie, van 100%...originelen.
Geen Eerste Gen. mag een andere Eerste Gen. kwaad doen, dat is ons geleerd.
Ik heb hem geen kwaad gedaan, ik heb hem verbannen.
De Abbies hebben het kwaad gedaan.
Het enige dat telt is dat we hier zijn,
en we moeten een manier vinden om te overleven in Wayward Pines.
Ik wil weten waar we werkelijk zijn, ik wil weten waar die omheining voor is.
Ik wil weten wat die dingen zijn buiten die omheining,
en ik wil weten hoe een minderjarige debiel, aan de leiding over dit alles komt.
Er was ooit een Stad, honderden mijlen en duizenden jaren verwijderd,
en rondom de Stad, was een omheining.
Voorbij de omheining waren er schepsels, het waren verschrikkelijke dingen.
Het was misgegaan met de mensheid.
Maar binnen de omheining was een kleine jongen,
en wat hij nog niet wist, omdat hij te jong was, was gewoon hoe speciaal hij was.
Hoe is de situatie?
Stabiel.
Hoor je me? - Alles rustig.
Alleen maar een hert hier. Er is verdomme een hert, hier.
Begrepen.
Oh.
Hebt u het nieuws gehoord, dokter Yedlin?
Ik vrees van niet. - De mensen zeggen,
dat de Abbies zich voorgoed uit de voeten hebben gemaakt.
Zou dat niet geweldig zijn?
Geloof je werkelijk dat die dingen gewoon weggevlucht zijn?
Nou, je moet toch hoop hebben?
Anders verliezen de mensen gewoon hun verstand.
Hé...wat dacht u van een feest- drankje met mij in de "Biergarten"?
Ik klok om vijf uur af.
Ik weet het.
Ik bedoel...wat er gebeurt in Wayward Pines, blijft in Wayward Pines.
Ik bedoel, dat moet wel.
Er is niemand meer...waar dan ook...letterlijk.
De Abbies zijn niet verdwenen. - Maar ze hebben zich teruggetrokken.
Mario heeft het bevestigd, geen aanvallen op de omheining, niets op de warmtesensors al twee dagen.
Twee dagen...we moeten meer testen te doen.
De warmtesensors? Die bestrijken een gebied met een straal van 56 km, Kerry.
De vlammenwerpers werkten.
Al die tijd, probeerden we te achterhalen hoe we ze moesten doden.
We hebben er nooit over nagedacht wat hen mogelijk zou kunnen afschrikken.
We hebben opties nu, dit is spannend.
Wil je niet weten wat er daarbuiten is?
Nu is het tijd om het uit te proberen.
Je stuurt er gewoon mensen naartoe.
En als Ben Burke dood is...
Dan heb je een lid van de Eerste Generatie gedood.
Ze zeggen in de Stad dat die dingen...verdwenen zijn.
Heb je dat gehoord? - De mensen praatten op het werk.
Dat ze gewoon...gevlucht zijn?
Misschien heeft Jason informatie die wij niet hebben.
Waarom heeft iedereen zoveel vertrouwen in die jongen?
Omdat hij hiervoor klaargestoomd is.
Als een soort Prins?
Soms moet je gewoon stoppen met het stellen van vragen.
Ja, dat kan ik niet.
Niets van dit alles is eenvoudig.
Wat was dat?
Er is iets beneden.
Jason... - Blijf hier.
Hoe was haar naam? J-J...?
Jasmine.
- Jasmine. - Ja.
Oh, ziet u haar?
Nee, we zijn gewoon vrienden.
Oh, jullie zouden zo'n mooie baby's zijn, samen.
En hoe zit het met...?
Hallo, Jason.
De kleine jongen, was de eerstgeboren zoon van Wayward Pines,
opgevoed door een vriendelijke en slimme man, en zijn sterke zuster.
Ze hielden van hem als hun eigen zoon,
leerden hem de belangrijke lessen van de nieuwe Wereld.
Je bent zo nieuwsgierig naar hen.
Zie deze man, hier?
Hij was een accountant, maar in Wayward Pines,
geven we hem een kleine winkel, waar hij speelgoed kan maken voor kinderen.
En wat zijn hart blij maakt, hmm?
En dit is Emely Martin, ze was een wildernis gids, en ze kende alle planten en dieren,
en hoe te overleven in de bossen.
Welke dieren zijn er nu? - Het is een heel andere Wereld, nu.
En wat zullen ze doen als ze wakker worden? - Nou, we helpen ze, zich aan te passen.
- Mm-hmm. - Sommigen van hen zullen aanpassen.
Het is niet gemakkelijk voor iedereen, het is onnatuurlijk, wat we doen.
CJ... - Hij moet het weten.
Als hem echt wilt opleiden, dan hoort hij alles te weten.
Je zult weten wat je moet doen...want dit is jouw Wereld.
En dat is de reden waarom jij de belangrijkste taak hebt van allemaal.
Ze net aangekomen, ik zou u komen halen.
Ik overtuigde hem dat het in orde was om een oude verpleegster binnen te laten, in een donkere nacht.
Ik kan blijven. - Nee.
Dat zal niet nodig zijn...of wel, Pam? - Nee.
Het is wel goed.
Je krijgt niet genoeg slaap.
Dat kan ik altijd zien. - Wat doe je hier?
Jij en ik hadden een afspraak, je zou in dat huis blijven.
En ik zou niet op zoek gaan naar jou.
We hebben afgesproken om niet met elkaar eens te zijn.
Het was een verontrustende tijd. - Je vermoordde Pilcher.
Ja.
En begrijp je waarom? Waarom ik mijn eigen broer zou vermoorden?
Schat, ik heb je in de gaten gehouden.
En heel veel aandacht besteed aan alles waaraan David zo hard gewerkt had, om het op te bouwen.
En aan de zeer moeilijke keuzes die je hebt moeten maken.
De recente opstand...moorden...
Ben.
Ben je het vergeten? Hoe wij je hebben opgevoed? - Nee. - Nee?
Ik heb Pilcher's plannen gelezen.
We planten meer gewassen, we zorgen voor veiligheid, we worden sterker.
Als onze aantallen groeien,
kunnen we nieuwe nederzettingen beginnen, voorbij de omheining, dat is wat hij altijd wilde.
Ik was bij David, toen hij die plannen maakte.
Ik ken elke stap, ik kon ze lopen in het donker.
Wil je me, je hier doorheen laten leiden?
Hoe zou dat eruit zien?
Je terug verwelkomen in het heden? - Op de evolutie van een groot leider.
Ja, dat is mijn jongen...ja.
Nou, dit is feestelijk, wie executeren ze vandaag?
Wie is dat?
Ze zeggen degene die Pilcher doodde.
Pam Pilcher...ze was zijn zuster. - Ze heeft haar broer vermoord?
Ze deed het om de Stad te redden, de Stad ze mee hielp op te bouwen.
Ze zeiden altijd, dat ze in dat griezelige oude huis woont aan de rand van de Stad.
Veel van jullie weten al waarom we hier vandaag zijn.
Een oude vriendin is weer bij ons.
Sommigen van jullie zullen haar kennen als de moeder van Wayward Pines.
En Pam Pilcher werd getest op "Invasion Day".
Ze had enkele seconden om een beslissing te nemen.
En we rouwen allemaal om het verlies van onze voormalige leider, maar...
we blijven ook evolueren.
En na verloop van tijd, herstellen we.
Nou, de weg vooruit...berust op onze expansie.
Onze expansie buiten de omheining van Wayward Pines.
Maar onze overleving, die hangt af van ons verenigd front.
Dus ik voel me persoonlijk gezegend om Pam
terug aan mijn zijde te hebben, om deze moedige stappen in de toekomst te nemen.
Ik ga door met vergiffenis, en dat zouden we allemaal moeten doen..
Oh, juffrouw Pilcher, goed u te zien.
Het is fijn dat je terug bent, Pam.
Oh, we nemen er een drankje op een avond, Arlene.
Oh, ja, ik kan me niet vastleggen, ik moet mijn agenda te controleren.
Zodra je vrij bent.
Oké, ik bedoel, het is moeilijk op dit moment.
Voor mij in elk geval.
Oh, dokter Yedlin, u ziet er goed uit. - Sorry, kennen wij elkaar?
Ja, lang geleden.
U werkt hier, nu? - Mm...hmm...het is een academisch ziekenhuis.
Wilt u dat ik u iets leer?
Wat zou dat zijn?
Nou ja, misschien iets over hoe wij de geneeskunde beoefenen, hier in Wayward Pines.
U werd gedwongen om weg te blijven.
Het is een moeilijke tijd voor iedereen.
U kende David niet, u zou het niet begrijpen, u was niet eens hier.
Nou, u was nog niet wakker.
Ik hoor dat u weer samen bent met uw vrouw.
Moet gecompliceerd voor u zijn, hmm?
Moet de dingen interessant in bed maken, niet?
Sorry?
Nou, is het net als de eerste keer? Na 2000 jaar, vraag ik me af?
Oh! Jullie hebben het nog niet gedaan, het spijt me heel erg.
Het zal vrij zinloos zijn, hier, als u er...niet aan toe komt, weet u?
En, wat is dan uw punt?
Omdat ik weet dat ik niet van Hawaï hierheen werd gebracht, om mijn vrouw ten dienste te zijn.
Ah, Hawaï.
Die barkeeper maakte zo'n gemene Mai Tai...en dát is een vaardigheid.
Sheriff Pope en ik konden nauwelijks uit bed komen, de volgende ochtend.
Denkt u echt dat Hawaï alleen maar over u ging?
Luister, ik heb veel te regelen, hier, dus misschien kunnen we later nog wat kletsen, hmm?
Ja, dat doen we.
Leg maar een verslag op mijn bureau. - Oh, aye, aye, Kapitein.
En dus de jongen groeide.
Onderzocht, en bestudeerde, en leerde alles wat hij maar kon.
Maar naarmate hij opgroeide, begon zijn Wereld kleiner te lijken,
De hemel was dichterbij, de bomen leken te krimpen.
De omheining voelde beperkend.
Hij wilde zelfverzekerd zijn, hij wilde afstand voelen.
Hij wilde nieuwe gebieden te verkennen.
Wel, kijk eens naar dat harde werk dat je doet.
Maar het feestje is deze kant op, maatje. - Het zijn niet mijn vrienden.
Jij hebt ze hier laten komen.
Natuurlijk, wilden ze komen.
Wie zou de dag niet willen vieren waarop je gewekt werd?
Ze mogen me niet.
Natuurlijk mogen ze je, waarom zeg je dat?
Jason, je gaat terug naar dat feestje, nu meteen!
Ze heeft gelijk, iedereen wacht op je. - Dat is precies wat ik zei.
Moet je overtuigd worden, maatje, wat dacht je hiervan?
Sheriff Pope brengt een nieuwe ijssmaak mee, speciaal voor jou.
Dat klinkt lekker...hmm?
Pam, waarom ga je niet terug, en, eh, aan de slag, en wij zijn daar binnen een minuut.
Oh, dank je.
Je hebt medelijden met jezelf op je verjaardag, hè?
Ja, ik weet hoe dat is, die heb ik zelf ook een paar gehad.
En ik wed dat ze geen droevig gezicht als antwoord wil hebben,
Wat dacht je? - Nee echt niet.
Weet je, Jason, wanneer je maar wilt, kun je naar mij komen.
Oké?
En jij, vertelt me wat je denkt, wat je voelt, dat is mijn geschenk aan jou.
En er is geen vervaldatum.
Ik wil niet dat iemand mij speciaal behandelt.
Nou, dat is niet speciaal, dat is jouw recht als een zoon van Wayward Pines.
Iedereen van de eerste generatie is van Wayward Pines.
Nou, maar jij bent de eerste, nietwaar?
En je bent van hen. - Wacht, zij zijn mijn echte ouders, toch?
Pam en David? Ehm...zoiets, ja.
En, jongen, ze hebben zo'n opwindende plannen voor jouw toekomst.
Nou, maak je geen zorgen over die kinderen, zij zíjn jouw vrienden.
En ze weten dat ze op een dag, zeer binnenkort, achter je zullen staan.
Er zijn verkennende stappen genomen, voor ons leven buiten Wayward Pines.
Is dat niet geweldig?
Maar voor ons, om de sterkste gemeenschap te zijn, die we kunnen zijn,
zullen de belangrijkste stappen hier worden genomen, door jullie allemaal.
Dat klopt.
Laten de we de "pro" terugzetten in "procreatie."
Evan, schat?
We beginnen met "K"
Prachtig.
Ja, lieverd?
Ik dacht dat we pas officieel werden gekoppeld na het afstuderen.
Officieel, ja, maar, sommige van je vrienden hebben niet zo lang gewacht, hè?
Nietwaar?
Steek je hand op, als je al op "weg" bent, steek je hand op.
Voordat we beginnen, vraag ik Dana Mckinnie, Julie Jackson,
Riley Ford en Lucy Armstrong om hun spullen te verzamelen,
en mij te volgen naar de gang.
Nou, als jullie vier meisjes naar beneden naar de bibliotheek gaan,
dan heeft mevrouw Randolph wat speciaal leesmateriaal voor jullie.
Zijn we in de problemen of zo? - Oh, nee, schat.
Jullie hebben je bloei nog niet ervaren.
Als jullie zover zijn, dan zijn jullie in staat om volledig deel te nemen.
Tot die tijd, studeren jullie, oké?
Oké.
Zeer indrukwekkend. - Pilcher zou trots zijn.
Ik ben niet zo zeker van de bevoegdheids- procedures, gezien uw situatie, ehm, ik weet...
Je hoorde Jason.
Hij wil dat ik weer verwelkomd word.
Je wilt toch geen bevelen negeren, of wel?
Nee
Het is wel in orde.
Pam?
Oh.
Daar ben je dan.
Ik wist niet dat we een afspraak hadden. - Die hebben we niet.
Oh.
Weet je zeker dat je hier mag komen?
Oh.
Doe niet zo gek, ik...ik ben helemaal onder de indruk van wat jullie hier hebben gedaan.
Zelfs ondanks jouw...handicap.
Het is wonderbaarlijk dat je het overleefd hebt. - Ja, dat is het.
Nu besteed ik mijn tijd aan het bestuderen van hun gewoonten.
Op zoek naar zwakke plekken in hun genetische code.
Het is erg tijdrovend, het is erg gevaarlijk. - Ja natuurlijk.
Moeilijk...voor een hypnotherapeute.
Jason lijkt je te vertrouwen.
En jij...de keuzemogelijkheden zijn klein.
Het is heel moeilijk om een leider te zijn in een tijd van crisis, het is slopend.
Megan, ik weet wat mijn broer betekende voor jou...en ik heb zo'n spijt van wat ik moest doen.
Ik smeek je het te begrijpen.
Ik respecteer dat.
Maar ik zal niet doen alsof ik je thuis verwelkom, alsof je een soort held bent.
Denk je dat ik een compliment wil,
voor wat ik gedaan heb? - Misschien wil je vergiffenis?
Nou, die krijg je niet van mij. - Nee.
Ik denk dat je het beste maar kunt gaan.
Hou je goed, Megan.
Hoi...kom binnen.
Laat me je een beetje opknappen, Theo.
Pam Pilcher. - Wat is er met haar?
Ze zei dat ze in Hawaï was, toen ze ons meenamen.
Sommigen van hen kwamen hier uit zichzelf, weet je.
De mensen die erin geloofden.
En hoe zit het met degenen die dat niet deden?
Waar is je ring?
Wat? - Je trouwring.
Oh, ehm...ze hebben hem nooit aan mij gegeven.
Ze zei ook dat...Hawaï niet alleen over mij ging.
Het verleden zit vol gaten, ook voor mij, Theo.
Oh, ze is terug!
Kom mee!
Nou...dat is dan dat.
Ik verwachtte u niet hier.
Ja, ja, ehm...het ziekenhuis...we hebben een gevaarlijk tekort aan personeel.
Oh, dit kunnen we toch zeker morgen bespreken, in het ziekenhuis.
Nou, het was een hele wandeling.
Dat vereist nauwelijks een huisbezoek, dokter.
Hoe was het om te moeten... smeken om vergiffenis van een kind?
Want zo bent u teruggekomen, nietwaar?
Maar wat voor regel u ook brak, het was een regel die u hebt gemaakt.
Ik hielp de basis te leggen.
Dus u had uw redenen voor wat u deed, die dag, "Invasion Day", toch?
Zo...noemen jullie het. - Het was geen invasie.
David liet hen binnen en zijn besluit was...minder dan wijs.
Net als de mijne. - Om hem in de borst te schieten?
Je broer?
Waarom heb je dat gedaan?
Hij had het opgegeven.
In zijn geest was het geknapt, het...
Is...is er iets anders, dokter? - Ja, eh, Hawaï, u zei dat...
Ik was niet de reden waarom jullie daar waren.
Heb ik dat gezegd? - Mmm.
Dat moet een verschrikkelijk selectie proces geweest zijn.
Ik bedoel, al die tijd die jullie gestoken hebben in het kiezen van mensen, en...
En toen hebben jullie ons gewoon...gepakt.
En hier zijn jullie dan, levend.
Nou, er waren richtlijnen die jullie volgden, toch?
Die moeten er geweest zijn, wie jullie hier nodig hadden, en om welke redenen.
Honderden artsen in Boston, maar toch...kozen jullie mij.
Iedereen werd gekozen om een reden.
Een willekeurige dokter?
En een architect?
Dank u zeer voor langskomen, dokter.
Heb je iets gevonden?
Wat is Variola Major?
Waarom wordt het vermist?
Misschien dat er een ontbreekt, ik...
Tel ze opnieuw, ik roep dokter Yedlin.
Nou, zoals jullie weten, zijn Pilcher's plannen zeer specifiek.
Hij maakte notities over...
het terugwinnen van de vallei, naar het Noorden voor meer drinkwater,
De bouw van een grotere omheining, maar zijn oorspronkelijke bedoeling is belangrijk voor mij.
We hebben het geluk om Pam te hebben, die ons kan bijpraten over een aantal details.
Ze zal zo hier zijn. - Waarom?
Omdat ik wil dat ze komt.
En ik wil dat de eerste groep eruit gaat, volgende week.
Dat is ambitieus.
Pam...ga zitten.
CJ, wat de gewassen betreft, hoe lijken jou de plannen?
Het kostte tijd om de vruchtbare grond te vinden, de eerste keer.
We zullen een breder gebied maken en kijken of we meer variatie kunnen krijgen, deze keer.
Goed, goed.
Eh, Mario, is er iemand in jouw team, die...
Dokter Yedlin, dit is een besloten bijeenkomst.
Ik wil dat iedereen heel langzaam opstaat, en deze kamer verlaat.
Raak elkaar niet aan, raak niets aan.
U, u blijft precies waar u bent.
En wat gaat dit over? - Ze heeft pokkenvirus gepakt.
Ze haalde het uit het lab.
U bent zo beschermend ten aanzien van deze Stad, u wil dat haar niets overkomt, prima.
We gaan een aantal tests doen. - Ik beslis over testen.
Slechts één, pokken, wat zegt u ervan?
We verdoven je, en plaatsen je in quarantaine.
Dat zal niet nodig zijn.
Als ze zichzelf geïnjecteerd, dan kan ze iedereen infecteren.
Ze wil ons allemaal vermoorden.
Wayward Pines had de redding van het menselijk ras moeten worden.
Dat is ze. - Nee, nee, het is voorbij.
Je saboteert ons.
Want dit is hoe dit verhaal afloopt, ik heb dat geweten sinds ik mijn broer verloor.
Jij hebt je broer vermoord.
Hij doodde Ben Burke, en hoeveel anderen?
We keren ons tegen elkaar, alles wat we lijken te kennen is haat.
CJ, jij weet dit, beter dan wie ook.
Wat je hebt gezien, wat we deden, wat is er gebeurd met de droom?
Schatje, ik probeer je een geschenk te geven.
Ik heb je opgevoed om een leider te zijn,
en ik smeek je om je volk te leiden naar een vreedzaam einde.
Ik heb je binnen gelaten. - En nu heb je te maken met mij.
Neem haar mee.
De Abby dreiging is ingeperkt.
Goed.
We hebben gewonnen. - Gewonnen?
Ja.
De verraders, zijn verdwenen.
Kate's speelgoed bommengooiers en hun lievelingen, ik heb ze aangepakt.
Waar is Pilcher? Ik wilde het jullie beiden vertellen.
Jason, hij... - Nee.
Nee, nee.
Dit is alles waar jullie me op hebben voorbereid.
Nee.
Je had gelijk, hun leven ligt in mijn handen.
Ze vonden dat vanzelfsprekend.
Ik moest ze doden.
Allemaal. - Nee.
Tegenover elkaar op hun knieën.
Wat ik hier heb gedaan, wat wij hier hebben gedaan, zal historisch zijn.
Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, dat is niet...wat we willen voor jou.
Wat bedoel je?
Hoe kan dit een gemeenschap zijn, zonder dat ze achter mij staan?
Hoe durf je! - Au!
Het is tragisch om wie dan ook te verliezen van ons kleine aantal.
En jij wilt dit vieren? Een legende worden?
Nee...nee, dat is niet de jongen die we hebben opgevoed.
Er is geen menselijkheid in moord.
Wist je het altijd al?
Wat, schatje? - Zijn plan.
Dat het zou mislukken, dat het zover zou komen.
Ik wilde het nooit geloven. - Dat is de reden waarom je hier bent.
Je kunt nog steeds de juiste beslissing nemen.
Wat? Al die mensen laten sterven?
Besef je hoe krankzinnig je klinkt?
Ons allemaal doden met pokken. Denk je dat ik je dat zou laten doen?
Ik ben een zoon van Wayward Pines.
Je bent niet alleen een zoon van Wayward Pines.
Wat zou ik anders zijn? - Je bent van mij...mijn zoon.
En ik heb je opgevoed om zo vasthoudend te zijn als ik.
Het enige dat telt voor mij nu is dat we onze fout herstellen.
Ik zal niet stoppen. Ik zal een manier vinden.
Dus, schat...je kunt mij laten sterven aan de pokken, of je kunt me vermoorden.
Ze heeft niemand geïnfecteerd. Ze is nog binnen de incubatieperiode.
U hebt de Stad gered, dokter Yedlin.
U bent een held.
Misschien waarderen ze u ervoor.
We kunnen het tegengif nu toedienen.
Die beslissing is niet aan u om te nemen.
Herinner je, je het verhaal dat ik je vertelde?
Het verhaal van Wayward Pines.
Jouw verhaal.
Je hebt me nooit het einde verteld.
Heb je een einde?
Het is niet belangrijk.
Sprookjes zijn niet echt.
Het was gewoon mijn fantasie van wat deze plaats zou moeten zijn.
Ik heb je nooit de realiteit van de horror verteld.
Oké.
Goed.
De jongen was opgegroeid.
En hij keek naar zijn Stad...
En hij wist dat hij ermee kon doen wat hij wilde.
Toen wilde hij meer, maar het "meer" behoorde aan de schepsels.
Toen hij dat besefte, voelde hij zich totaal alleen.
En hij werd zeer, zeer triest.
En in zijn verdriet, herinnerde hij zich hoe speciaal hij was.
Dus hij sloot zijn ogen,
En hij vroeg...om genade.
Is het gedaan?
We moeten praten over wie eruit gaan met de eerste groep.
Ik wil niet de meest waardevolle mensen hier verliezen.
Maar we moeten experts in het veld hebben.
CJ, stond erop om te gaan, een ingenieur zou goed zijn.
En extra militairen. - Jason.
Wil je praten over wat er gebeurd is?
Hoi.
Hallo.
Gaat het?
Nee.
Ik blijf zoeken naar mijn horloge, alsof de tijd hier iets betekent.
Ik heb nog nooit van mijn leven een geschenk van mijn vader gekregen.
Geen cadeautjes voor Kerst, verjaardagen, niets.
En toen mijn moeder stierf...na de dienst,
Ging ik zijn hand schudden,
En hij deed zijn horloge af.
Zijn pensionerings horloge voor 40 jaar werken aan de kade.
"O'Clancy's, half zes."
Ik had nog nooit van mijn leven een biertje gedronken met mijn vader.
Dus ik...kom daar, en daar is hij.
Twee biertjes daar.
Dus, elke donderdag, om half zes dat was onze vaste afspraak.
Dus ik heb me afgevraagd wat er gebeurde, die eerste donderdag om een minuut over half zes.
Toen hij de GSM gebruikte die ik hem gaf, waaraan hij zo'n hekel had, om mij te bellen,
En natuurlijk kwam er geen antwoord, omdat...
ik verdwenen was.
En wanneer belde hij de hij de politie, of hoe lang wachtte hij?
Is hij terug gegaan, die volgende donderdag?
Ik weet dat je daaraan niet moet denken want als het je verteert,
zou je niet meer in staat zijn verder te gaan met je dagen,
maar je moet weten dat...
ik dat nooit zal vergeten.